من یک دختر فروردینی ام

406

farvardini — Sun, 06 Dec 2009 11:42:26 GMT

بعد از 3 ماه (1) آنتی ویروسم رو می ذارم که آپدیت بشه... اولین بار وقتی به 13% رسید پیغام سـ کـ سزفولی داد!! دوباره گذاشتم آپدیت بشه و قبل از اینکه به 100% برسه نوشته بود نیازی به آپدیت نداشت!!! منم محل ندادم و کل درایواهامو انتخاب کردم واسه اسکن! بعد مشغول خوندم وبلاگم شدم و وقتی فایرفاکس رو بستم یهو چشمم خورد به درصد نود 32!! گفتم ای وای اینکه داشت آپدیت می شد من چرا دیسکانکتش کردم؟؟!! که بعد دقت کردم دیدم بعله این داره روند ویروس یابی رو نشون می ده!! :دی کلا ذهنم درگیری داره دیگه... گیـــــر ندین :دی

بعد از کلی اصرار من و انکار علی بالاخره داداشی تصمیم گرفت بیاد خونه و من دل تو دلم نبود... از شانس قشنگمون هم دیشب بارون بارید و رعد و برق که می زد احساس می کردم همین الانه که سقف خونه بیاد پایین و تمام شیشه ها بشکنه... خدا می دونه دیشب تا صبح چه جوری گذشت برام! خدا می دونه چقدر صلوات فرستادم و چقدر از خدا خواستم که علی سالم برسه خونه!! چون خودم اصرار کرده بودم عذاب واجدان داشتم! بعد علی هم عادت داره وقتی تو اتوبوس می شینه از همون ثانیه اول هندزفری می ذاره تو گوشش و آهنگ گوش می ده و سیم ثانیه بعدش گوشیش شارژ خالی می کنه و ده موبایل ست ایز آف می شه!!! خب ما هم می ترسیم دیگه اینجوری!! بعد جالبش اینجا بود که وقتی رسید خونه گفت فقط اینجا بارون بوده و هیچ کدوم از شهرایی که رد شدن بارون نبوده!! تمام هفته رو می مونه و من فردا عازمم... فردا چون روز دانشجوئه کلاس و کارآموزی فقط تا ساعت 9/5 هست و بعد از اون تعطیله! منم به خاطر یک ساعت نمی رم پزشکی قانونی... عصر هم که واحد سونو دارم و اونو هم دودر می کنم!!

دیشب خونه بابابزرگم بودم که دیدم یهو عموم گیر داد به پالتوم! آخه هفته قبل من تا مهران با عموم اینا رفتم و از مهران تا ایلام رو با سواری رفتم! بعد تو همون حین عموم متوجه شده بود که پالتوی من بسی کوتاه می باشد! حالا گیر داده بود تو که مسافر بودی چرا انقدر لباست ناجور بود! انقدر فجیع به من تذکر دادن که نزدیک بود همونجا های های بزنم زیر گریه! یعنی تو بگو تحمل یک کلمه انتقاد رو داشته باشم!! خلاصه اینکه می خوام از این به بعد مثه دهاتیا مانتو زیر پالتوم بپوشم!!! تازشم دو هفته پیش فاطی کماندوی دانشگاه بهم گیر داد بازم سر همین پالتوئه!!

به خیلی از وبلاگها که سر می زنم می بینم یارو خداحافظی کرده و قصد داره در وبلاگشو تخته کنه! من از همون اولی که وبلاگنویسی رو شروع کردم فقط واسه خودم نوشتم... فقط واسه اینکه فردا پس فردا وقتی اومدم وبلاگمو خوندم دوباره خاطراتم برام زنده بشه... برای اینکه تلخ و شیرینی های زندگیمو ثبت کنم واسه همیشه... پس دلیلی نمی بینم اگه از اینجا خسته شدم باهاش خداحافظی کنم و چند روز بعدش بیام و کلا حذفش کنم... خب وقتی حوصله دارم می نویسم وقتی هم ندارم نمی نویسم... تعهدی نداریم که موظف باشیم هر روز سر ساعت مشخصی اینجا رو آپدیت کنیم! پس اینجا رو دارم هر وقت هم عشقم کشید آپدیتش می کنم.... ولی به جرات می تونم بگم یکی از عزیزترین ها و یکی از باارزش ترین چیزهای زندگیم همین وبلاگم هستش!! دوستت دارم وبلاگ عزیزم...

405

farvardini — Fri, 04 Dec 2009 14:41:16 GMT

یه کلاس انقلاب داریم که با پرستاری های ترم 3 تشکیل می شه! تعدادمون خیلی زیاده و تقریبا هیچ کی سر کلاس به حرفای استاد گوش نمی ده! من و سارا و زهرا هم معمولا ردیفای آخر پیش هم می شینیم و هر کاری می کنیم الا گوش دادن به سخنان گهربار استاد! دو هفته پیش هم باز طبق معمول همیشه ما سه تا کنار هم نشسته بودیم و من و سارا تا تونستیم شیطنت کردیم و زهرا رو مسخره کردیم... چند بارم متوجه نگاه استاد شدم که بدجوری با نگاهش داشت قورتمون می داد! وسطای کلاس که شد دیدم یهو استاد برافروخته شد و تا تونست به بچه ها تذکر داد و البته بیشتر طرف صحبتش پسرا بودن (پسرای اونا هم انقدر عقده ای ان که وقتی با ما کلاس دارن سر از پا نمی شناشن و تا می تونن دلقک بازی درمیارن) بعد گفت که البته یکی دو تا (مطمئن شدم یکی منم یکی هم سارا) از خانوما هستن که اصلا احترام کلاس رو نگه نمی دارن و ....دختر باید سنگین باشه و خلاصه کلی نصیحت کرد!!! بعدشم گفت که آخر کلاس اسم اونایی که می خونم بمونن و من حذفشون می کنم و حتی اگه مدیر گروه هم وساطت بکنه من حاضر نمی شم سر کلاس راهشون بدم! خدا می دونه چقدر ترسیده بودم و سیخ سر جام نشسته بودم و تا آخر کلاس هزار بار آیه الکرسی و قل هوالله رو خوندم و کلی پول و صلوات نذر کردم که ما جر اونا نباشیم... تا آخر کلاس مثه یه بچه که دعواش کرده باشن آروم نشسته بودم سر کلاس و کلاس که تموم شد استاد گفت دو ردیف آخر کلاس پسرا بمونن و همه خانوما برن بیرون!!! اون روز هم لیست رو نیاورد و اسم مارو هم نفهمید.... واقعا خطر از بیخ گوشم رد شد... حذف شدن برام مهم نبود... اون وسط فقط آبروم برام مهم بود... تو 5 ترم گذشته نشده بود استاد بهم تذکر بده... جالبش اینجاست که بعد از کلاس هر کی رو می دیدیم فکر می کرد استاد منظورش با اون بوده... آخه ما ردیفای وسط نشسته بودیم و از پشت سری هامون خبر نداشتیم...!!!

404

farvardini — Thu, 03 Dec 2009 20:49:23 GMT

بعد از 3 سال و نیم که موبایل دارم امشب اولین شبیه که گوشیم پیشم نیست... نمی دونم چطور شد که فرزام گوشی رو انداخت تو کیف سارا و سارا هم اونو برد خونه پدر شوهرش؟! وقتی که با تلفن خونه داشتم می زنگیدم به گوشیم و بوق می زد و هیچ جا زنگ گوشیم رو نمی شنیدم می خواستم هنگ کنم که دیدم بعله صدای سارا داره از پشت گوشی میاد و گوشم زنگ خورد که کار اقا فرزام بوده! دوریش برام سخت نیست... اصلا گوشی رو می خوام چیکار؟!

من هیچ دیواری رو کوتاه تر از تربیت بدنی نمی بینم... آخرش هم می دونم که سر همین کارام تربیت بدنی حذف می شم! تقصیر من که نیست خب!! وقتی تربیت بدنی رو می اندازن روز پنج شنبه ساعت 2 در حالیکه ما از چهارشنبه ساعت 4 دیگه کلاس نداریم خب آدم زورش میاد 24 ساعت الکی بمونه تو خوابگاه!! دیروز هم اتفاقی بابا اومد ایلام و من کلاس تمدن چهارشنبه به همراه تربیت بدنی پنج شنبه رو دو در کردم و تندی پریدم تو ماشین (موسو اداره) و اومدم خونه! فعلا هم دارم حالشو می برم و تا دوشنبه هم نمی رم ایلام. دوشنبه روز دانشجوئه و کارآموزیا فقط تا 5/8 برقرارن... منم واسه یک ساعت پا نمیشم برم اونجا... خلاصه که نمی رم :دی عصرش هم سونوگرافی و رادیولوژی و از این چرت و پرتا داریم که همش یک واحده و اونم نمی رم... ولی به سه شنبه حتما باید برسم چون کنفرانس دارم و جلسه آخرش هم هست و حتما باید ارائه بدم!

حس نوشتن ندارم اصلا! نمی دونم چرا اینجوری شدم. حوصله هیچ چی رو ندارم... حتی حوصله این اینترنت لعنتی رو!! از وقتی هم اومدم خونه همش حوصلم سرمی ره.... این روزا خیلی احساس تنهایی می کنم بیخودی! فقط و فقط و فقط دلم می خواد این ترم تموم بشه و ترم بعد بیاد! یه جورایی انتظارش مثه انتظار کشیدن برای رسیدن به 4 مهره!

ترم بعد یک واحد از لیبر رو برامون کشیک شب گذاشتن! پاویون نداریم و مثه اینکه قراره بهمون پاویون بدن... کلا از کشیک خوشم نمیاد اما خیلی دوست دارم با دوستا و همکلاسی های خودم کشیکا رو تجربه کنم... تا ببینیم چطور می شه... معمولا شب که می شه اینداکشن رو می بندن... نمی دونم آمار زایمانیمون چطور می شه. خدا کنه حداقل از این لحاظ شانس بیاریم و وضعیت زایمان هامون خوب باشه! منم که خواب ذلیلم و تو روز روشن با استرس زایمان می گیریم و اپی ریپیر می کنم... شبا دیگه فکر کنم خانومه باید پاره پاره بره خونشون :دی

مامان داشت به موهام نگاه می کرد و با افسوس می گفت این چیه این همه موی سفید داری؟! گفتم مامایی پیرم کرده!! می گفت ای بابا همه رشته ها همینطورن! گفتم نه بابا ماها به قول استادامون با جون دو نفر سر و کار داریم :دی

دو کیلو اضافه کردم که جدیدا شدید رفتم تو فاز رژیم! یعنی بودما... الان شدیدترش کردم! تو خوابگاه هله هوله زیاد می خورم وگرنه غذام همون 8 قاشقه... منتها اگه ماکارونی باشه دیگه یه لیوان و 8 قاشق برام معنی نداره!! :دی واسه همینه وقتی میام خونه و خودم می خوام غذا درست کنم کمتر ماکارونی رو انتخاب می کن! اما تو خوابگاه چون ماکارونی راحت ترین غذاییه که درست می کنیم مخالفت نمی کنم و تازه از خدامم هست :دی

فعلا خیلی خوابم میاد... خدا رو شکر فعلا هستم و کماکان وبلاگم رو آپدیت می کنم...

403

farvardini — Fri, 27 Nov 2009 16:50:46 GMT

اینکه چقدر اعصابم از دست خودم خورده حد نداره و قابل توصیف هم نیست... گاهی احساس می کنم حالت بای پلار پیدا می کنم و یهو بدون اینکه خودم بدونم دارم چیکار می کنم افسار همه چی از دستم در می ره و بدجوری می زنم به سیم آخر! نمونه اش همین امشب... همه چی خوبه خوب بود... عموم اینا خونمون بودن و مامان داشت واسه شام عدس پلو می پخت و دیدم که گوشت هم ریخته تو غذا... منم که از گوشت چرخ کرده تو غذا بدم میاد... خلاصه کلی عصبانی شدم و گفتم دو روز تو خونه ام و یه جوری غذا درست می کنی که من نخورم!! بعد از اون اومدم تو اتاقم و کانکت شدم... دیدم محمد یکی از مجسمه های جفت دختر و پسرو درآورده از ویترین زیر تلویزیون! منم رفتم دنبالش که مجسمه رو بگیرم که نشکنه... می خواستم بذارم سر جاش که دیدم اون یکی شکسته! همه هم سر سفره شام بودن و من نه گذاشتم نه برداشتم شروع کردم به داد و بیداد کردن که کی اینو شکونده... بیچاره مهمونامون... الان که دارم اینا رو می نویسم بغض گلومو گرفته!

ظهر دایئم اومد خونمون و خبر داد که فردا مراسم خواستگاری یا احتمالا نامزدی دختر دائیمه!! منم که همیشه خدا مشکل لباس دارم... عصر با زن عموم رفتم دنبال لباس اما هیچی پیدا نکردم... شب هم شروع کردم به ساز مخالف زدن که من فردا نمیام... با مامانم هم بحثم شد... بعد مامان زنگ زه به خاله هام که گفتن ما نمی ریم... مامان هم گفت منم نمی رم... خلاصه که بسی خوش خوشانم شد!

کلا حالم خوب نیست... از دست خودم عصبانی ام... به شدت... شاید اگه ... بود من اینجوری نبودم... نبودش رو احساس می کنم... خیلی وقته که دست و دلم به نوشتن نمی ره... با اینکه خیلی وقتا تو خوابگاه همینجوری واسه سرگرمی لپتاپمو روشن می کنم و الکی الکی همش عکسا رو نگاه می کنم یا وبلاگ بچه ها رو می خونم اما اصلا نمی تونم چند خط خاطره بنویسم...

جمعه هفته قبل بدون اینکه واسه گوشیم اتفاق خاصی بیافته زد و گوشیم خراب شد... یک هفته تمام با گوشی نوکیا 6020 قدیمی سر کردم و تمام هفته رو دنبال گوشی بودم... اولش می خواستم N78 بخرم که اصلا پیدا نکردم. آخرش بیخیال شدم و دیشب طی یک عملیات قافلگیر کننده N79 خریدم. حالا که خریدمش اصلا هیچ جذابیتی برام نداره... احساس می کنم علائم دپرشن رو دارم!

بدبختی دانشجوهای علوم پزشکی اینه که هر چی می خونن و یاد می گیرن به خودشون نسبت می دن... سه شنبه استاد در مورد دپرشن صحبت می کرد... هر چی رو که می گفت احساس می کردم که منم دارم! واسه همینه که می گم دچار دپرشن شدم...

شنبه گذشته هم که خیلی اتفاقی من و سارا رفتیم سر صحنه کالبد شکافی... از قبل از اینکه واحد پزشکی قانونی مون شروع بشه تصمیم گرفته بودم که برم و ببینم... اما حالا پشیمونم... اثرات بدی روم گذاشته... دیگه همه چی ارزشش رو برام از دست داده... اصلا این زندگی چه ارزشی داره؟! آخرش که باید بمیری... چقدر غصه درس رو بخورم وقتی می دونم حتی تو قبر هم نمی تونم مدرکم رو با خودم ببرم؟! اون روزی که اون چیزی رو دیدم نه عصرش تونستم بخوابم و نه شبش رو!

402

farvardini — Sat, 21 Nov 2009 12:15:08 GMT

امروز رفتم سالن تشریح و از نزدیک کالبد شکافی یه پسر 27 ساله رو دیدم. ولی ای کاش نمی رفتم... همش تو فکرشم... خدا نکنه واسه کسی مرگ مشکوک پیش بیاد وگرنه خانواده اش داغون می شن. این پسره هم خیر سرش مهندس بود و دیروز که حموم رفته بود دچار گاز گرفتگی شده بود و مرده بود! بو نمی داد ولی وقتی که احشای شکمش رو ریختن بیرون بو داد... داشتم بالا می آوردم که دویدم و رفتم بیرون! دیگه نمی رم... همین یک بار رو هم نباید می رفتم...

401

farvardini — Thu, 19 Nov 2009 05:08:18 GMT

سلام. الان ساعت هشت و نیمه صبحه و من و چند تا از بچه های کلاس در حالیکه به جز ما هیچ کسی دیگه ای اینجا نیست نشستیم تو سایت! چرا؟! چون امروز که پنج شنبه باشه ما کلاس ژنتیک داریم و قراره استاد از تهران با طیاره تشریفشون رو بیارن و هنوز نرسیدن. واسه همینم تا تشریف فرمایی ایشون ما در سایت به سر می بریم!

دارم تو پابمد دنبال یه مقاله مناسب برای تغذیه می گردم. اکثر مقالات فقط آبسترکت هستن و من فول تکست می خوام!

کماکان دارم سرچ می کنم. پس مزاحم نشید لطفا !!! :دی سر فرصت یه آپ طولانی می کنم.

400

farvardini — Fri, 13 Nov 2009 18:36:18 GMT

......

........

.......... .

× کلی حرف دارم بزنم اما حسش نیست...

آدمیزاد هر چه انسان تر می شود/چشم براه تر می شود/این حقیقت زیباییست که همواره می درخشد/وقتی که دیگر نبود/من به بودنش نیازمند شدم/وقتی که دیگر رفت/من به انتظار آمدنش نشستم/وقتی که دیگر نمی‌توانست مرا دوست بدارد/من او را دوست داشتم/وقتی که او تمام کرد/من شروع کردم/وقتی که او تمام شد/من آغاز کردم/چه سخت است تنها متولد شدن/مثل تنها زندگی کردن است /مثل تنها مردن

× اکنون تو با مرگ رفته ای و من اینجا تنها به این امید دم میزنم که با هر نفس گامی به تو نزدیک تر میشوم . این زندگی من است...

399

farvardini — Thu, 12 Nov 2009 20:10:13 GMT

شگفتا !

وقتی بود ، نمی دیدم.

وقتی می خواند، نمی شنیدم.

وقتی دیدم كه نبود.

وقتی شنیدم كه نخواند.

چه غم انگیز است وقتی كه چشمه ای سرد و زلال در برابرت می جوشد و می خواند و می نالد ، تو تشنه ی آتش باشی و نه آب. و چشمه كه خشكید ، و چشمه كه از آن آتش كه تو تشنه ی آن بودی ، بخار شد و به هوا رفت و آتش كویر را تافت و در خود گداخت و از زمین آتش رویید و از آسمان آتش بارید ، تو تشنه ی آب گردی و نه آتش!!!

و بعد ، عمری گداختن از غم نبودن كسی كه تا بود ، از غم نبودن تو می گداخت ...!

398

farvardini — Thu, 12 Nov 2009 16:07:53 GMT

این همه خودمو کشتم که امروز حتما به تربیت بدنی برسم و غیبت دوم رو نخورم اما... قرار بر این بود که دختر داییم اینا امروز عصر حرکت کنن و من باهاشون بیام خونه. منم وسایلم رو آماده کردم و با خودم گفتم که باشگاه می رم و بعد از اون سریع میام خوابگاه و وسایلم رو جمع می کنم و میام خونه! اما ساعت 1 به من زنگ زدن که ما داریم حرکت می کنیم... منم یک آن احساسم دامیننت شد بر عقلم و این شد که تربیت بدنی رو دو در کردم و الان در خدمت شما هستم!

دیروز عصر قرار شد که من و نسیم دخترداییم بریم آرایشگاه. منم بعد از کلاس با سرویس رفتم اونجا و بعدش رفتیم خونه دخترداییم و از اونجا هم رفتیم آرایشگاه... ابروهام دقیقا همونی شد که می خواستم... بلند و هشتی! قبل از اینکه برم آرایشگاه بچه های کلاس ازم قول گرفتن که ابروهامو کوتاه نکنم!! یه زمانی پیشگام بودم تو ابروی کوتاه و اسپرت... اما حالا که همه اسپرت برمی دارن من هشتی برمی دارم!! خب اینجوری بیشتر بهم میاد... من صورتم گرده و اسپرت کمتر بهم میاد! بعد از آرایشگاه هم رفتم خونه خالم و شب رو اونجا بودم و امروز صبح با نسیم رفتیم نمایشگاه کتاب. دیروز تو راه که داشتم می رفتم خونه خالم رفتم از عابر بانک پول بکشم... اما هر چی دنبال کارتم گشتم پیداش نکردم. یادم اومد که کارتم رو از افسانه نگرفتم بعد از اینکه برام پول کشیده! واسه اینکه ضایع نشم جلو کسایی که پشت سرم نوبت گرفته بودن اون یکی کارتم رو که شپش توش ملق می زنه رو درآوردم و به بهانه اینکه موجودیم رو چک کنم وارد دستگاه کردم!! که اونم همش 1500 تومن توش بود... البته من تو کیفم 15 تومنی داشتم ولی می دونستم واسه نمایشگاه کمه! خلاصه که امروز با همون مقدار پول که تازه یه مقدارش هم بابت ابرو خرج شده بود راهی نمایشگاه شدم! خلاصه اینکه هر چی داشتم رو خرج کردم. یه کتاب تست کنکورهای کارشناسی ارشد مامایی گرفتم و یه کتاب جیبی بیماری های زنان و ورزش های دوران بارداری و پس از زایمان و کلی کتاب جیبی آشپزی... البته کتاب درسی جالبی هم واسه خریدن نداشتن که اعصابم رو خورد کنم که چرا کارتم باهام نبود... حالا شاید شنبه با بچه ها دوباره رفتیم اونجا... شنبه روز آخرشه.

مامان شنبه و یک شنبه ماموریت داره و باید بیاد ایلام. که به احتمال قوی فردا عصر من و مامان با دختر داییم اینا بریم ایلام... دلم می خواد بیشتر بمونم... اما نمی شه... کی می شه من فارغ التحصیل بشم؟!

397

farvardini — Sun, 08 Nov 2009 05:53:18 GMT

امروز خیلی خسته کننده بود. برخلاف دیروز که درمونگاه خیلی شلوغ بود امروز خیلی خلوت بود. وقتی هم خلوته و مراجعه کننده نداریم بیشتر حوصله امون سر می ره. امروز من فقط یه تشکیل پرونده داشتم و یه پره ناتال کـِیـر! بعد مسئول واکسیناسیون هم نیومده بود واسه همینم بچه های واکسیناسیون امروز همش تو تنظیم خانواده بودن و ما هم که بیکار بودیم رفتیم تو تنظیم نشستیم... اونجا یه ترازو داره که هر روز خودمون رو باهاش وزن می کنیم. منی که تو خونه 66 کیلو ام اینجا 70 کیلو ام!!! بعد من و زهرا و اون یکی زهرا 70 کیلو بودیم مهسا 75 و سارا هم 67... این وسط فقط زهرا (3 تا زهرا داریم تو گروه) 45 کیلوییه! بعد دور هم نشسته بودیم و می گفتیم ما هفتادی ها!! خانوم عبدالحسنی که اومد تو اتاق بهمون تذکر بده بچه ها ساکت باشید ازش پرسیدیم چقدر بهمون میاد؟! به من گفت 67! دو تا زهرا ها که نشسته بودن گفت که نه اینا لاغرن بعد که بلند شدن گفت نه بابا اینا هفتادی ان :دی آخه اینا عظمتشون تو باسـ ـنـ ـشون جمع شده و بالا تنه اشون لاغره...!! :دی خلاصه که بساطی داشتیم امروز و آخراش واقعا کرکر خنده بود!

کلاس انقلاب هم رفتیم آخر کلاس نشستیم و من چون قرار بود کنفرانس بدم واسه اخلاق مامایی رفتم و یه کتاب از کتابخونه گرفتم و سر کلاس همش با کتاب سرگرم بودم. یه جاهاییش عکس آدما رو کشیده بود و زیرش نوشته بود مثلا پدر بخیه زایمان!!! منم شیطونیم گل کرد و یه برگه از شیرین گرفتم و عکس خودم و شیرین و سارا و زهرا رو کشیدم و همشون رو مادر یه چیزی کردم! شما اصلا فکر نکنید که ماها مادر چیزای خوب شدیما!! انقدر زشت بودن که نمی تونم اینجا بنویسمشون!! آخر کلاس هم متوجه شدیم که برگه افتاده زیر صندلی... دیگه واقعا همینمون مونده بود... بچه های مخصوصا پسرا اگه می دیدن آبرومون بر فنا رفته بود!

سر کلاس تفسیر هم طبق معمول همیشه ما بودیم و پرستاری های ترم 6! منم کنفرانس داشتم و بعد از اینکه مهرخ کنفرانس داد رفتم و لامپها رو خاموش کردم و با اسلاید کنفرانس دادم! موضوعم در مورد نظر اسلام و علم در مورد موسیقی روی انسان بود و اسلایدهام رو خیلی جالب آماده کرده بود... با کلی عکس و فونتای خوشگل... خودم هم یه بادی لنگوئیج خاصی داشتم موقع کنفرانس که به نظر خودم فوق العاده شده بود! بچه ها که می گفتن انگاری داشتی می رقصیدی :دی موضوع انقدر بحث برانگیز بود که تا آخر کلاس دخترا و پسرا و استاد همش در مورد موضوعم صحبت کردن و حتی کار داشت به جاهای باریک می کشید!

چند روز دیگه هم که امتحان مدیریت داریم و امروز شانسی شانسی یه کتاب پاره پوره تو کتابخونه پیدا کردم و حالام باید بشینم بخونم... هر چند می دونم هیچی ازش نمی فهمم!!