صفحه اول ارتباط با من بايـگانـي مطـالـب افزودن به علاقمنديها بلاگفا.كام ليــنـك RSS پشتيباني قـالـب قـالبهاي رايـگان و زيـبا ميدونی چيه؟!
آخر يه روز مي بوسمت !
فوقش خدا منو مي بره جهنم ! فوقش مي شم ابليس !
انوقت تو هم به خاطر اين كه يه « ابليس » تو را بوسيده ، جهنمي مي شی !
جهنم كه امدي ، من اون جا پيدات مي كنم و از لج خدا هر روز مي بوسمت !
واي خدا ! چه صفايي پيدا مي كنه جهنم ... !
يك روز مي بوسمت ! پنهان كردن هم نداره...
يك روز مي بوسمت !
يكي از همين روزهايي كه مي خندونمت ، يكي از همين خنده هاي تو رو ناتموم مي كنم!
می بوسمت ! و بعد ، تو احتمالا سرخ مي شی ، و من هم كه پيش تو هميشه سرخم...
يك روز مي بوسمت ! يك روز كه بارون مي باره ، يك روز كه چترمون دو نفره شده ، يك روز كه همه
جا حسابي خيسه ، يك روز كه گونه هات از سرما سرخه سرخه،
آروم تر از هر چی که تصورش رو كني ، آهسته ، مي بوسمت...
يك روز مي بوسمت ! هر چه پيش آيد خوش آيد !
حوصله ي حساب و كتاب كردن هم ندارم !
دلم ترسيده ، كه مبادا از فردا ديگه « عشق من » نباشي!
آخه ، عشق چهار حرفي كلاس اول من ، حالا اون قدر دوست داشتني شده كه براي خيلي ها چهار
حرف كه سهل است ، هزار هزار حرف باشد!
به قول شاعر : عشق كلاس اول ، تنها چهار حرف است ، اما كلاس آخر ، عشق هزار حرف است...
يك روز مي بوسمت !
فوقش خدا منو مي بره جهنم !
فوقش مي شم ابليس !
اونوقت تو هم به خاطر اين كه يه « ابليس » تو را بوسيده ، جهنمي مي شی !
جهنم كه امدی ، من اون جا پيدات مي كنم و از لج خدا هر روز مي بوسمت !
واي خدا ! چه صفايي پيدا مي كنه جهنم ... !
يك روز مي بوسمت ! مي خندم و مي بوسمت ! گريه مي كنم و مي بوسمت !
يك روز مياد كه از اون روز به بعد ، من هر روز مي بوسمت !
لبهام را مي ذارم روي گونه هايت
و بعد، هر چه بادا باد :
مي بوسمت ! تو احتمالا سرخ مي شی ، و من هم كه پيش تو هميشه سرخم...
آخر يه روز می بوسمت...
از وبلاگ پسری با کفش های کتانی
توضيحات
پ.ن: آرشیو از مرداد 84 تا اسفند 85 مربوط به وبلاگ قبلیمه!
پ.ن: پیوندهای روزانه رو حتما ببینید... هموناس که خودم خیلی دوووس دارم!
پ.ن: لیست وبلاگایی که می خونم (البته بلاگفایی ها) تو قسمت وبلاگ دوستان (تو منوی کاربریم) هست نه اینجا!
پ.ن: اینجا هیچ کس مجبور به کامنت دادن نیست.... خودم هم همیشه خواننده خاموش وبلاگ هاتون بودم ، هستم و خواهم بود!
پ.ن: کامنت ها تایید نخواهد شد!
نه تو می مانی، نه اندوه / و نه هیچ یك از مردم این آبادی / به حباب نگران لب یك رود قسم / و به كوتاه آن لحظه شادی كه گذشت / غصه هم خواهد رفت / آنچنانی كه فقط خاطره ای خواهد ماند / لحظه ها عریانند / به تن لحظه خود جامه اندوه مپوشان هرگز / تو به آیینه ، نه،آیینه به تو خیره شده ست / تو اگر خنده كنی او به تو خواهد خندید / و اگر بغض كنی / آه از آیینه دنیا كه چه ها خواهد كرد
آمار بازديد
افراد آنلاين :
بازديدهای دوستان:
پشتيباني قالب
